February 11th, 2015

Traumagerelateerde signalen werken als antidepressiva

Baby´s hechten zich sterk aan hun verzorger omdat ze afhankelijk van hen zijn. Dit doen zuigelingen zelfs wanneer hun verzorgers gewelddadig naar hen zijn. Het opmerkelijke is nu dat deze getraumatiseerde zuigelingen op latere leeftijd vaak een voorkeur ontwikkelen voor traumagerelateerde signalen, zoals bijvoorbeeld de geur van hun gewelddadige moeder. Dit fenomeen wordt  trauma bonding genoemd. Recent rattenonderzoek toont aan dat deze traumagerelateerde signalen effecten oproepen die vergelijkbaar zijn met antidepressiva.

Het gebeurt helaas nog regelmatig dat jonge kinderen te maken krijgen met geweld van de ouders of verzorgers. Dat dit als traumatisch kan worden ervaren zal niemand verbazen, maar interessant genoeg blijken deze kinderen op latere leeftijd toch een voorkeur te ontwikkelen voor de geur van diezelfde verzorger. Blijkbaar heeft die associatie dus toch een positief effect op deze individuen. Hoe zit dat nou? Een groep hersenwetenschappers besloot om jonge ratjes (8-12 dagen oud) bloot te stellen aan een zogeheten “geur-leer paradigma”: de diertjes werden zo geconditioneerd dat een pepermunt-geur (functioneert in dit onderzoek als moederlijke geur) gekoppeld werd aan een milde elektrische schok. Op deze manier werd de traumatische ervaring gepaard met een geurstimulus.

Effecten op het brein

Het is bekend dat wanneer baby’s een traumatische ervaring opdoen, dit op lange termijn kan leiden tot depressie, verstoringen in sociaal gedrag en bepaalde veranderingen in het brein. Zo zou de regulatie van de neurotransmitter serotonine verstoord kunnen raken, en kan het angstcentrum, of amygdala, op latere leeftijd slechter gaan functioneren. Daarom werden bij de getraumatiseerde jonge ratjes op volwassen leeftijd verschillende testen afgenomen om te kijken of ze depressief gedrag vertoonden. Daarnaast werd er bij de ratten bloed afgenomen om het serotonine-gehalte te bepalen, om zo te zien of hier afwijkingen te zien waren. Tenslotte werd ook gekeken of de amygdala juist functioneerde.

Verbetering

Bij de getraumatiseerde ratten was er sprake van een verstoorde sociale interactie in vergelijking met gezonde ratten. Het bijzondere is nu, dat wanneer de getraumatiseerde ratten tijdens de test de pepermuntgeur aangeboden kregen waarmee ze getraumatiseerd waren, er geen verschil meer was tussen de gezonde en getraumatiseerde ratten. Een vergelijkbaar resultaat werd gevonden bij de bestudering van de hersenen en de serotonine-spiegel: op het moment dat de beestjes de pepermuntgeur roken leken de afwijkende waarden in het brein zich te herstellen!

Het bijzondere aan deze resultaten is dat de pepermuntgeur (het traumagerelateerde signaal) dus fungeert als een soort antidepressivum. Dit was te zien aan de vermindering van de stress en depressief-gerelateerd gedrag bij de beestjes. Dit onderzoek suggereert dus dat signalen die gerelateerd zijn aan zuigelingentrauma eigenschappen van antidepressiva bevatten en biedt daarmee een verklaring voor trauma bonding.

 

Dit onderzoek werd recent gepubliceerd in PNAS.

Auteur: Berber Jacquemijns
Eén Reactie
  1. Zeer indrukwekkend artikel…………..vooral als je 54 jaar oud bent en op zoek bent naar verklaringen van je gedrag…….. een psycholoog begon over de amygdala te vertellen.

    Ik kwmam hierdoor op jullie site terecht,

    kan hier nog wat mee!!

    Sandra.

  2. SM Duif op August 18th, 2019, 14:29  
Laat een reactie achter

Please wait... loading