January 9th, 2015

Posttraumatische stressstoornis en soorten neuronen in de amygdala

Een posttraumatische stressstoornis (PTSS) is een angststoornis die kan ontstaan na blootstelling aan traumatische situaties, zoals bijvoorbeeld een oorlog, mishandeling of ongeval. Personen met PTSS herbeleven vaak het trauma tijdens nachtmerries en soms hebben deze mensen last van flashbacks. Hoe vindt de ontwikkeling van PTSS plaats op biologisch niveau? Een antwoord op deze vraag brengt ons een stap dichter bij effectievere behandelingen.

PTSS wordt gekarakteriseerd door een constante overgeneralisatie van angst en bovendien hebben mensen met PTSS zelfs in de aanwezigheid van veilige signalen moeite om angst te onderdrukken. Om de neurologische processen achter PTSS te achterhalen, besloten Amerikaanse onderzoekers om het idee achter PTSS na te bootsen in ratten.

Drie soorten neuronen

Ratten werden geconfronteerd met een schok aan hun voeten, na de presentatie van een bepaald geluid. Andere keren kwam er een verschillend geluid waarop niets volgde. Was dit leedvermaak? Nee, de onderzoekers wilden weten wat er gebeurde met de neuronen in de laterale amygdala (LA), het welbekende gebied dat te maken heeft met angstervaringen. Het bleek dat de neuronen na de vertoning van de geluiden en schokken verschillende vuurpatronen vertoonden. De eerste groep neuronen, bestaande uit 42% van de LA, vuurden wel als reactie op de toon waarop een dag eerder de schok (straf) volgde, maar niet op de toon waar veiligheid (geen straf) op volgde. Deze groep neuronen werd de ‘specifieke groep’ genoemd, omdat ze soms wel en soms niet reageerden. De tweede groep neuronen, bestaande uit slechts 6% van de LA, vuurden bij zowel de veilige en straffende toon, dit is de ‘generaliserende groep’. De overige groep neuronen (52%) toonden überhaupt geen speciale reactie op de tonen.

Verschuiving van proporties

Wat gebeurt er als je de elektriciteit in de strafconditie opvoert? In dit experiment had dit tot gevolg dat de proportie van generaliserende neuronen (6% à 30%) groter werd in vergelijking tot specifieke neuronen (42% à 32%). Dit kwam overeen met de gedragsmatige observaties. Namelijk, de ratten werden in het algemeen angstiger. Daarnaast waren er een aantal ratten waarbij een relatief nog grotere switch van specifieke neuronen naar generaliserende neuronen te zien was.

Van ratten naar mensen

Maar wat zegt dit nou precies over PTSS? Nou, er is een grote kans dat PTSS-patiënten de trauma zagen als een zeer heftige straf die leidde tot een grote proportie aan generaliserende neuronen in de amygdala. Waarschijnlijk leidt dit ertoe dat de patiënt moeite heeft met de onderscheiding van veilige en gevaarlijke stimuli. Bovendien verklaart dit waarom PTSS-patiënten überhaupt hun angst niet kunnen onderdrukken. Als laatste is het mogelijk zo dat, net als bij de ratten, bepaalde mensen bijzonder gevoelig zijn voor de ontwikkeling van PTSS.

 

Dit onderzoek werd onlangs gepubliceerd in Nature

Auteur: Sander van Bree
Laat een reactie achter

Please wait... loading