July 10th, 2017

Illusie onder de loep 3: hybride afbeelding

Bij BrainMatters nemen we de komende tijd enkele coole illusies onder de loep. Hoe werken ze nu eigenlijk? Vandaag: hybride afbeeldingen!

Hieronder zie je een afbeelding van niemand minder dan ‘s werelds beroemdste wetenschapper Albert Einstein.

Albert Einstein… of toch Marilyn Monroe?

Ga nu maar eens op een afstandje van je scherm staan. Een metertje of 2-3 zal volstaan. En ineens is onze Albert veranderd in Marilyn Monroe! Wanneer je bent bekomen van de schrik kun je weer wat dichter naar je scherm toe bewegen, om te zien dat Marilyn langzaam weer plaats maakt voor Einstein. Hoe kan dat?

Van dichtbij kijken of van veraf kijken

Wanneer je van dichtbij naar iets kijkt, zoals naar een afbeelding, kunnen je ogen de fijne details goed zien. Grovere licht-/donkerverschillen zijn voor het brein een stukje minder interessant op dat moment, want de details bieden meer dan genoeg informatie over hetgene waar je naar kijkt. Wanneer je echter op grote afstand gaat staan, zijn de minieme details zoals haartjes en rimpels te ver weg om duidelijk te zien. De schaduwen en contouren zijn op dat moment nog wel goed zichtbaar, en zal het brein zich hier op moeten focussen om te bepalen waar het naar kijkt.

Spatiële frequentie

De visuele illusie hierboven wordt veroorzaakt doordat de foto’s van Monroe en Einstein over elkaar zijn heengelegd. De twee foto’s verschillen echter op een eigenschap die ook wel de spatiële frequentie of ruimtelijke frequentie wordt genoemd. Deze ingewikkelde term verwijst naar de fijnheid van details in een afbeelding. De nauwkeurige lijntjes zoals haartjes, rimpels en stoppels hebben een hoge spatiële frequentie, terwijl zaken als schaduwen en grove contouren een lage spatiële frequentie hebben. Zoals je hieronder kunt zien, bestaat de foto van Marilyn Monroe enkel uit vage licht-/donkertinten, terwijl de afbeelding van Einstein heel detailrijk is.

Marilyn Monroe (links) in enkel vage, grofmazige licht-/donkertinten (lage spatiële frequenties), Albert Einstein (rechts) afgebeeld in fijne details (hoge spatiële frequenties).

Door van dichtbij te kijken, letten je hersenen met name op de fijne details en zie je dus Albert Einstein. Wanneer je echter te ver weg staat om deze details te kunnen zien, heeft je brein enkel nog de grovere informatie van het gezicht van Marilyn Monroe en zie je dus ineens haar gezicht.

Auteur: Job van den Hurk
Tagged:
Laat een reactie achter

Please wait... loading