Archive for September, 2016

Illusie onder de loep 1: Ninio’s illusie

Posted on: September 21st, 2016 by Job van den Hurk No Comments

Bij BrainMatters nemen we de komende tijd enkele coole illusies onder de loep. Hoe werken ze nu eigenlijk? Vandaag: Ninio’s illusie!

Hoeveel zwarte stipjes zie je in onderstaande plaatje?

pjsw9qrVeel mensen zullen even goed moeten kijken voordat ze ontdekken dat er maar liefst 12 zwarte stippen te zien zijn. Het probleem is: je kunt ze vrijwel niet tegelijk zien! Hoe kan dat?

Je oog is geen camera

Licht dat op je ogen valt wordt omgezet in elektrische signaaltjes, die vervolgens naar je hersenen worden gestuurd. Het deel van je oog dat hier verantwoordelijk voor is, wordt de retina genoemd: een netvlies met lichtgevoelige sensoren. Deze sensoren zijn echter niet gelijkmatig verdeeld over de retina. In het midden van de retina, de fovea genoemd, zitten namelijk veel meer sensoren dan daar omheen. Op deze plek vallen de lichtbundels die uit het midden van je gezichtsveld komen. Dat zorgt er voor dat je zaken waar je recht naar kijkt scherp en gedetailleerd kunt zien! Maar buiten je gezichtsveld, in de zogeheten periferie, zie je een stuk minder duidelijk. Kijk maar eens naar een voorwerp dat bij je in de buurt staat. Het voorwerp zelf is duidelijk zichtbaar, maar alles wat zich nu buiten je gezichtsveld bevindt is een stuk minder scherp!

Kijken doe je met je…

Dat is het punt waarop het brein een belangrijke rol gaat spelen. Omdat je ogen minder sensoren in de periferie hebben, ontvangt je brein maar weinig gedetailleerde informatie uit die plekken. Wat doen je hersenen met onvolledige informatie? In zulke gevallen probeert je brein de gaten in de informatie zelf in te vullen. In het dagelijks leven zorgt dit er voor dat het lijkt alsof je in je periferie ook vrij aardig zicht hebt. Je hebt immers niet de indruk dat je door een onscherpe koker aan het kijken bent de hele dag.

In deze specifieke illusie komt dit effect duidelijk naar voren. Je brein heeft waargenomen dat het raster van de grijze lijnen een herhalend patroon vormt. Op het moment dat je naar één van de zwarte stipjes kijkt, vallen andere zwarte stipjes in de periferie van je gezichtsveld en neem je ze niet goed waar. Je brein vult deze ontbrekende informatie in met de informatie die ze wél heeft, namelijk het grijze raster! Met als resultaat dat sommige zwarte stippen lijken te verdwijnen als je er niet naar kijkt.

Please wait... loading